Beint í leiðarkerfi vefsins.
Ýmsar þjóðfélagslegar upplýsingar komu í fyrsta skipti fram með manntalinu 1703, en um sama leyti var tekin saman jarðabók með greinargerð um hvert einasta býli á landinu. Mikill munur var á stærð heimila eftir landshlutum. Við sjávarsíðuna var síður þörf fyrir mikið vinnuafl og heimili þar voru því minni en til sveita. Jarðir skiptust í þrjá meginflokka, lögbýli, hjáleigur og tómthús. Lögbýlin voru upphaflegu jarðirnar en út frá þeim voru seinna byggðar hjáleigur. Tómthús voru í verstöðvum og höfðu fátt eða ekkert búfé, en byggð þar var óstöðug og háð aflabrögðum.
Byggð á Íslandi hófst um 870 og voru landnemar að meginhluta frá Noregi en einnig Bretlandseyjum. Kvikfjárrækt, akuryrkja, fiskveiðar og annar veiðiskapur voru rótgrónir atvinnuvegir í þessum löndum. Landnemarnir fluttu verkmenningu fyrri heimkynna sinna til Íslands en löguðu hana að breyttum aðstæðum. Fjöldi húsdýra var takmarkaður í upphafi og nokkurn tíma hefur tekið að fjölga þeim þannig að hafa mætti af umtalsverð not. Þar að auki var byggð dreifð. Má því fastlega gera ráð fyrir að í fyrstu hafi fólk orðið að byggja afkomu sína að verulegu leyti á fiskveiðum, selveiðum, fuglaveiðum og eggjatínslu.